Gorzej, że cuttler rządzi też zawartością naszego outdooru. Wydaje się, że traktowany jest on przede wszystkim jako medium wspierające. Jeżeli w kampanii mamy zatem spoty TV lub radiowe, to w outdoorze trzeba "zmieścić" tę samą historię. Jest przecież do dyspozycji i obraz, i słowo.

Tymczasem outdoor to medium najbardziej restryktywne. A zatem też najbardziej wymagające. Outdoorem rządzi imperatyw prostoty. W Czechach najczęściej patrzy na mnie z outdooru twarz lub packshot. Mało kreatywne? Ależ to jest tak zrobione, że musisz na to spojrzeć. Cały dowcip polega bowiem na tym, jaka ta twarz jest: uśmiechnięta, zdumiona, czarno-biała, półtwarz 3/4? I jak jest skomponowany packshot: przechylony, wystający, wychylony z półcienia, krzyczący literami? A przecież mamy jeszcze headline, który o coś pyta, zagaduje, prowokuje. Inaczej mówiąc - angażuje, zaprasza do reakcji.

Czesi chyba zrozumieli, że outdoor to medium autonomiczne. Mało pokazują, ale silniej komunikują. Warto się tam czasem przejechać, żeby na jednym billboardzie nie starać się na siłę opowiedzieć całego skryptu TV i całego radiowe copy.