Outdoor się rozwija – coraz więcej nośników i coraz ciekawszych , coraz  większe budżety – czyli niby wszystko w porządku, a jednak nie do końca.
Przeszkodą w naprawdę stabilnym  rozwoju branży nie jest brak standardu badawczego czy clutter, ale coś, co określam jako „linia najmniejszego oporu” (LNO).

1. Codzienność, czyli SUPER.
Przemęczony planer, pracujący na 10 brandach i wychodzący z pracy o 22 ma serdecznie dość kreatywnego myślenia o outdorze. „Mam dla Was zarezerwowanych 100 nośników, są w SUPER miejscach, cena też SUPER, ale musicie się zaraz decydować, bo ktoś to weźmie”. Tak to najczęściej jest.Media manager, który często pracuje w zespole jednoosobowym i ma na głowie całość zagadnień mediowych firmy, też nie tęskni za ekstrawagancjami w rodzaju „plakat idzie za targetem, a nie target za plakatem”. Agencja kreatywna ma znikome szanse przebić się z interesującymi pomysłami przez mur profesjonalnie brzmiących argumentów o np. zasięgu i częstotliwości. Jeśli jest ambitna – próbuje i odpuszcza. Jeśli jest nieambitna (a brak ambicji to nie grzech – za to się przecież z biznesu nie wylatuje) - odpuszcza nie próbując.